آیا لیفت شقیقه فرم چشم را تغییر می‌دهد؟

لیفت شقیقه یکی از روش‌های مؤثر جوانسازی صورت است که با بالا بردن پوست و بافت ناحیه گیجگاهی، تغییرات ظریفی در زاویه و حالت چشم ایجاد می‌کند. این تغییرات بسته به تکنیک جراح و شدت کشش و ویژگی‌های چهره فرد می‌تواند از اصلاح طبیعی تا تغییر محسوس در فرم چشم متغیر باشد. در این روش با ایجاد برش‌های کوچک در ناحیه گیجگاهی، پوست و بافت زیرین به سمت بالا کشیده می‌شود.
این روش می‌تواند حالت چشم‌ها را به شکل محسوسی تغییر دهد اما نوع و میزان این تغییر به فاکتورهای مختلفی بستگی دارد:
روش انجام: در لیفت نخ تغییر خفیف و موقتی است. در روش جراحی زاویه بیرونی چشم پایدارتر و واضح‌تر اصلاح می‌شود.
زاویه و میزان کشش: هرچه کشش بیشتر باشد چشم کشیده‌تر به نظر می‌رسد. کشش زیاد ممکن است حالت غیرطبیعی ایجاد کند.
ویژگی چهره و پوست فرد: ضخامت پوست و فرم ابرو تأثیر مستقیم دارند.
تخصص پزشک: طراحی دقیق باعث نتیجه‌ای طبیعی و هماهنگ می‌شود.
دوران ترمیم: تورم اولیه ممکن است تغییر موقتی ایجاد کند که با رفع آن حالت چشم طبیعی‌تر می‌شود.

لیفت شقیقه تنها ناحیه‌ی محدودی از نیمه‌بالایی صورت (شقیقه و دم ابرو) را هدف قرار می‌دهد در حالی‌که بسیاری از روش‌های دیگر دامنه‌ی اثر گسترده‌تر یا عمق متفاوتی دارند. مهم‌ترین تفاوت‌ها عبارت‌اند از:
دامنه اثر: در روش لیفت فقط قسمت بیرونی ابرو و ناحیه کنار چشم را بالا می‌کشد اما لیفت صورت (Face Lift) تمام گونه و فک را دربرمی‌گیرد.
شدت و ماندگاری: در لیفت نخ یا بوتاکس اثر جوانسازی موقتی است (۳ تا ۱۲ ماه). لیفت شقیقه‌ی جراحی ماندگاری بیشتری تا چند سال دارد.
میزان تهاجم: بالا کشیدن شقیقه کم‌برش‌تر و با اسکار بسیار محدود است. در مقایسه با بلفاروپلاستی که روی پلک کار می‌شود یا فیس‌لیفت که جراحی وسیع‌تری دارد.
نوع تغییر در چشم: بالا کشیدن شقیقه بیشتر باعث باز شدن و کشیدگی ملایم چشم‌ها می‌شود، نه تغییر فرم پلک یا حذف پوست اضافه مثل بلفاروپلاستی.
بهبودی سریع‌تر: دوران نقاهت لیفت کوتاه‌تر است و معمولاً تورم و کبودی محدود دارد.
لیفت روشی میان‌رده بین بوتاکس و لیفت کامل صورت است. با حفظ ظاهر طبیعی، افتادگی دم ابرو و خستگی نگاه را برطرف می‌کند.

عوارض احتمالی

محدودیت‌ها

این درمان مناسب همه افراد نیست. این روش بیشترین اثر را در افراد با افتادگی محدود در دم ابرو و ناحیه کنار چشم نشان می‌دهد. بهترین کاندیداهای این عمل معمولاً شرایط زیر را دارند:
افراد ۳۰ تا ۵۰ ساله که پوست هنوز خاصیت ارتجاعی خوبی دارد.
کسانی که دچار افتادگی دم ابرو یا پلک بیرونی شده‌اند و چهره‌ای خسته یا عبوس پیدا کرده‌اند.
افرادی با چین‌های سطحی اطراف چشم یا خط خنده‌ی خفیف.
کسانی که تمایل به کشیدگی ملایم و طبیعی چشم‌ها دارند نه تغییر شدید فرم.
افراد سالم بدون مشکلات پوستی یا انعقادی که بهبودی پس از عمل خوبی دارند.
کسانی که نمی‌خواهند جراحی وسیع‌تری مثل فیس‌لیفت انجام دهند و به‌دنبال روش هدفمندتر و کم‌تهاجم‌تر هستند.